مصطفى النوراني الاردبيلي
149
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
دهن عاقرقرحا : روغن عاقرقرحا موى بروياند و سياه گرداند و نگذارد كه بيفتد و قوى مىگرداند . دهن السعتر : روغن سعتر ( آويشن ) درد گوش را كه از سردى و باد باشد ، بنشاند . دهن السفرجل : روغن سفرجل ، جگر را قوى مىكند و گرمى از وى ببرد و از معده نيز و تن ضعيف را جاى مىآورد . دهن الاملج : روغن آمله و شقايق ( لاله ) و لادن ، رطوبتى غليظ و چسبناك و بسيار خوشبو كه از ساقه و برگ درختى كوهى بيرون مىآيد . موى را نگذارد كه بيفتد و هر سه يك طبع دارند . دهن الاذخر : روغن اذخر ( گزنه دشتى ) همه اجناس كنه ( خارش ) را سود مىكند در سر و رنجكى ببرد . دهن الاقحوان : روغن اقحوان ( بابونه گاو چشم ) گرم كند و جراحتها را كه بر عضله بود موافق است و عصب را نيز كه بر يكديگر افتاده بود و چون پشمى در آن نهى و بر آنجاى طلا كنى نيكو باز كند و عرق و بول آورد و حيض بگشايد چون به زير برگيرند و هم آماس مقعده و رحم را ببرد و سختيش نيز ببرد چون زير برگيرند و آماسهاى بلغمى بنشاند چون در رحم بود .